تبلیغات
اصول تربیت فرزندان-روضة الاطفال - تربیت کودکان
اصول تربیت فرزندان-روضة الاطفال

عدم توجه به تعلیم و تربیت اخلاقی فرزندان و بی بهار گذاشتن آنان در محیط فساد و بی دینی، نوعی قتل (فرزند) محسوب می شود، بدیهی است، که اگر به تعلیم و تربیت فرزندان توجه نشود، آنها از خدا و پیامبر و فکر آخرت غافل شده به انواع سوء اخلاق و بی بندباریها گرفتار گشته و بالاخره در پرتگاه بدختی و گمراهی سقوط می نمایند و این خود از قتل اولاد کمتر نیست.

عدم توجه به تعلیم و تربیت اخلاقی فرزندان و بی بهار گذاشتن آنان در محیط فساد و بی دینی، نوعی قتل (فرزند) محسوب می شود، بدیهی است، که اگر به تعلیم و تربیت فرزندان توجه نشود، آنها از خدا و پیامبر و فکر آخرت غافل شده به انواع سوء اخلاق و بی بندباریها گرفتار گشته و بالاخره در پرتگاه بدختی و گمراهی سقوط می نمایند و این خود از قتل اولاد کمتر نیست.

اهمیت تعلیم و تربیت فرزندان:
اهمیت تعلیم و تربیت فرزندان جامعه بر کسی پوشیده نیست، اگر آنان دیندار، با سواد، آگاه متعهد  و مؤمن تربیت شوند در آینده جامعه ای پویا، اسلامی، پیشرفته و برتر خواهیم داشت و اگر خدای نکرده بر اثر غفلت و سهل انگاری و بی توجهی به این امانت های الهی، و تربیت و تعلیم آنان نسل آینده از دین و علم و آگاهی و صلاح دور شوند هرگز به موفقیت و ترقی و سعادت و خوشبختی نخواهیم رسید.
فرزندان امانتهای گرانبهایی هستند که از جانب خداوند متعال در اختیار پدر و مادر نهاده شده اند و پدران ومادران هستند که هر چه بخواهند رد این سرزمین پاک و حاصلخیز بکارند همان هایند که در آینده دنیوی و أخروی محصولشان را درو خواهند کرد. پس

از مکافات عمل غافل مشو                   گندم از گندم بروید جو ز جو

حضرت مفتی محمد شفیع عثمانی رحمه الله در تفسیر معارف القرآن تحت آیه «و لا تقتلوا أولادکم خشیة املاق» (و فرزندانتان را از ترس فقر به قتل نرسانید) می نویسد: «عدم توجه به تعلیم و تربیت اخلاقی فرزندان و بی مهار گذاشتن آنان در محیط بی دینی، نوعی قتل (فرزند) محسوب می شود، بدیهی است که اگر به تعلیم و تربیت فرزندان توجه نشود، آنها از خدا و پیامبر و آخرت غافل شده به انواع سوء اخلاق و بی بند و باریها گرفتار گشته و بالاخره در پرتگاه بدبختی و گمراهی سقوط می نمایند.

اگر از جنبه دیگر به این مسأله نگاه کنیم، قتل اخلاقی و دینی بدتر از قتل فیزیکی و ظاهری است، زیرا آنان در نتیجه قتل فیزیکی و ظاهری از زندگی چند روز محروم می شود اما در نتیجه قتل فکری و دینی به عذاب آخرت و بدبختی همیشگی گرفتار می گردند.»

از این رو برخود واجب می دانیم تا برای ساختن نسلی مومن و متعهد که صلاحیت رهبری جهان بشری را داشته باشد و با اخلاص و دلسوزی جهان را به سوی خوشبختی و سعادت ابدی رهنمون شود به مسأله مهم و حیاتی تربیت فرزندان پرداخته و در پرتو آیات و احادیث، توجه امت اسلامی را به این سرمایه گرانبها و این مسؤولیت مهم معطوف داریم، باشد تا گامی مثبتی در جهت پویایی و شکوفایی جامعه مان به حساب آید.

نکات مهم در تربیت کودک:
برای اولین قدم به ذکر نکاتی درباره تربیت کودکان اکتفا می کنیم امیدواریم خوانندگان عزیز آنرا به دقت بخوانند تا به نتایج بهتر و مهمتری برسند:
بدانید که آثار شیر مادر بسیار مهم است، بنابر این باید همیشه از شیر مادر نیکوکار و دیندار استفاده شود( و قبل از ازدواج با نگاهی اسلامی و دینی به انتخاب همسر پرداخته شود)

بهتر است اوقات خوردن شیر معین گردد تا بهداشت و سلامتی کودک به خطر نیفتد.

کودک را همیشه تمیز و نظیف نگهدارید، در فصل گرما روزانه به حمام ببرید تا سالم تر و پاکیزه تر شود.
بعضی از زنان به خاطر اینکه کودک را ساکت کنند یا بخوابانند، معمولاً  او را از یک موجود وحشتناک مانند؛ گرگ، گربه یا جن، پلیس و غیره می ترسانند. این روش کاملاً غلط است، ضمن اینکه دروغ محسوب می شود، اثرات منفی بر روح و روان کودک باقی می گذارد بالاخره چنین کودکی بزدل، ترسو و ضعیف القلب بار می آید.
کودک را زیاد آرایش ندهید.

اگر فرزند شما دختر است تا زمانی که به سن ستر و حجاب نرسیده است، به او زیور آلات نپوشانید، زیرا استفاده از زیور آلات در این سن از یک طرف جان خود بچه را به خطر می اندازد و از طرفی دیگر او را از کودکی مقید به زینت و آرایش می گرداند، و حب دنیا را در دلش جایگزین می سازد.

برای اینکه فرزند از کودکی به سخاوت و بخشندگی عادت کند بهتر است توسط او چیزی به فقرا بدهید، گاهی اوقات او را وادار نمایید بین برادران و خواهرانش چیزهایی را توزیع نماید. (البته باید دانست اشیایی که در ملکیت خود کودک هستند، با بخشیدن کودک به هیچ کس تعلق نمی گیرند)

پرخوری را نزد کودک زشت جلوه دهید و از آدمهای پرخور بدون ذکر نام به بدی کنید.

خواهش بیجای کودک را بر آورده نکنید، زیرا بر اثر آن بدخوی و بدرفتار بوجود می آید.

کودک را از جیغ زدن و فریاد کشیدن باز دارید تا مبادا به اینگونه خصلتها عادت کند.

کودک را از همراه شدن با کودکان بازیگوش  و فضول، درس نخوان و تنبل باز دارید.

کودک را نسبت به خصلتهای زیر همیشه متنفر بگردانید مانند: خشم، عصبانیت، جدال، دروغگویی، دزدی، حسد، حرص، بی عفتی و بی بند وباری، پرحرفی و پررویی، مسخره و خندیدن بر دیگران.

اگر کودکتان مرتکب اشتباهی شود یا کودکی دیگر را بزند و ناراحت کند به طرز نامناسبی او را مجازات ننماید، بلکه او را نصیحت کنید، از وی بیجا حمایت نکنید، تا مبادا به ظلم و ستم عادت کند.

کودک را بعد نماز عشا به زود خوابیدن و صبح به زود بیدار شدن عادت دهید.

در هفت سالگی به خواندن نماز وادارد نمایید.

سعی کنید قبل از هر چیز به وی خواندن قرآن آموزش دهید.

حتی الامکان برای وی معلمین و آموزگاران دیندار و با تقوی انتخاب نمایید.

در صورت غیبت از درس، هرگز نرمش نشان ندهید.

گاهی اوقات برای وی داستان های خوبی از نیکان تعریف کنید.

به مطالعه کتابهای دینی و مفید تشویق کرده از خواندن کتابهای مبتذل، بد آموز و بیهوده برحذر دارید.

بعد از برگشتن از مدرسه به کودک اجازه بدهید تا جهت رفع خستگی و تجدید نشاط ، به بازیها و سرگرمیها مناسبی بپردازد، تا بعد از آن بتواند بهتر و با علاقه بیشتر درسهایش را بخواند.

کودک را از تماشا کردن بازیهای بیهوده و ضایع کردن اوقات باز دارید.

از کودکی بعضی از هنرهای دستی را به کودک آموزش دهید، و او را به بعضی از کارهای مناسب مشغول کنید تا در بزرگی هیچ شغل و کارجایزی را عیب و خلاف شخصیت نپندارد.

کودک را به نگهداری وسایل شخصی اش مانند لباس، و غیره موظف کنید، به پهن کردن رختخواب و جمع کردن آن هنگام بیدار شدن و کارهایی مانند آن عادت دهید تا سست و تنبل بار نیاید.

 به دختران توصیه کنید که در امور خانه داری و آشپزی و غیره ... دقت کنند، و از مادر و خواهران بزرگتر آموزش ببینند.
هرگاه فرزند، کار خوبی انجام داد، او را تشویق نمایید و به وی جایزه بدهید، و هر گاه کار بدی کرد او را در تنهایی بفهمانید و از انجام بد آن کار بترسانید، بگویید پسرجان! خداوند ناراضی می شود، مردم بدبین میشود، فرزندان خوشبخت که چنین نمی کنند و در صورت تکرار همان کار به طرز مناسبی تنبیه کنید.
مادر سعی کند از پدر بیم دهد.

بعضی از فرزندان عادت دارند که بعضی از بازیها و کارها را مخفیانه انجام دهند، در چنین صورتی به وی بفهمانید که اگر این کار خوب است، نیاز به مخفی کردن نیست، و اگر بد و گناه است پس آنرا نباید اصلاً انجام داد.
به فرزند آموزش دهید که هنگام راه رفتن نه تند راه برود و نه بدون ضرورت به این طرف و آن طرف نگاه کند.
به تواضع و فروتنی عادت دهید، و از هر گونه اظهار تکبر و غرور چه با زبان یا عمل باز دارید، بعضی از کودکان، نزد دیگران فخر فروشی می نمایند، از این گونه عادت ها برحذر دارید.

آداب خوردن، آداب مجلس و آداب لازم دیگر برای کودکان بازگو نمایید، ضمناً توجه داشته باشید که آیا عمل می کند یا خیر؟ در صورت کوتاهی به طرز مناسبی یادآوری نمایید.

کودکان را از خوردن در بازارها منع کنید و توصیه کنید هر چه در بازار می خرند، آن را به منزل آورده بخورند.
بچه ها را عادت که به جز از بزرگتران خانواده از کسی دیگر چیزی طلب نکند، بدون اجازه والدین از دست کسی پولی یا چیزی نگیرند.

بچه را خیلی زیاد ناز پرورده بار نیاورید که برای آینده شان مضر خواهد بود.

به مسواک زدن عادت دهید.

هرگز نگویید که بزرگ می شود، خود به خود یاد می گیرد بلکه هر چیز را در زمان کودکی به وی آموزش دهید.
بعضی از والدین، کودک خوب و فرمانبردار را بیش از حد به خواندن و نوشتن وادار می کنند و استراحت و تفریح آنها را در نظر نمی گیرند، بدانید در چنین صورتهایی کودک کم کم  زده می شود و اگر مرتبا بر او فشار وارد شود، از نظر ذهنی و جسمی ضعیف شده بالاخره سست و تنبل خواهد شد، لذا همیشه اعتدال و میانه روی را در نظر بگیرید.
بدون ضرورت شدید، اجازه کودکان را از مدرسه نگیرید.

در هر علم و فن، اگر نخستین معلم، آدم وارد و کاملی نباشد، استعداد کودک خراب می شود، لذا در انتخاب مدرسه و معلم برای کودک جداً دقت کنید.

درسهای مشکل را همیشه در زنگ اول و درسهای آسان را در زنگهای آخر برنامه بگذارید.
همیشه دوستان و همبازی های بچه را شناسایی کرده و او را از همراه شدن با کودکان ولگرد، بد آموز و غیره باز دارید.

همیشه مد نظر داشته باشید که این کودک باید روزی مستقل و خودکفا و دارای شخصیت گردد و عضو مفید و سالم و مؤثری برای جامعه نمونه و اسلامی قرار بگیرد، لذا شما باید احساس کنید که تربیت یک مسلمان متعهد و متقی و وظیفه شناس را عهده دار شده اید.

منبع: سنی آنلاین




طبقه بندی: عمومی، 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 9 مرداد 1387 توسط ابراهیم قادری


درباره وبلاگ
جستجو
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
نويسندگان
موضوعات
پيوند ها
پيوندهاي روزانه
آمار سايت