تبلیغات
اصول تربیت فرزندان-روضة الاطفال - تغذیه ی نوزادان و کودکان
اصول تربیت فرزندان-روضة الاطفال

تغذیه موفق طفل نیاز به همکاری مادرونوزادش دارد که با اولین شیر دادن شروع میشود ودر طول دوره ای که کودک به مادرش وابسته است ادامه می یابدشیردادن موجب راحتی مادر و فر زند شده وتا حد زیادی به سلامت  عاطفی کودک ومادر کمک می نماید  زمان تغذ یه باید برای مادر وکودک فرح  بخش باشد زیرا احساسات مادری به اسانی به بچه  انتقال یافته وحالت عاطفی که در ا ن تغذ یه صورت می گیرد تااندازه زیادی  مشخص می شود  مادرانی که هیجان زده ونگران و تند  مزاجند وبه اسانی  دچار  اشفتگی  می شوند یااز لحاظ عاطفی وضع ثابتی ندارند، احتمالا باید بیشتر مشکل ارتباط تغذیه ای با کودکانشان داشته باشند.تغذیه موفق طفل نیاز به همکاری مادرونوزادش دارد که با اولین شیر دادن شروع میشود ودر طول دوره ای که کودک به مادرش وابسته است ادامه می یابدشیردادن موجب راحتی مادر و فر زند شده وتا حد زیادی به سلامت  عاطفی کودک ومادر کمک می نماید  زمان تغذ یه باید برای مادر وکودک فرح  بخش باشد زیرا احساسات مادری به اسانی به بچه  انتقال یافته وحالت عاطفی که در ا ن تغذ یه صورت می گیرد تااندازه زیادی  مشخص می شود  مادرانی که هیجان زده ونگران و تند  مزاجند وبه اسانی  دچار  اشفتگی  می شوند یااز لحاظ عاطفی وضع ثابتی ندارند، احتمالا باید بیشتر مشکل ارتباط تغذیه ای با کودکانشان داشته باشند.
اینگونه مادران معمولا وقتی که توسط یک خویشاوند دلسوز یا دوست با تجربه و یا مشاور تغذیه نوزاد و یا پزشک راهنمایی های مناسب دریافت می دارند وحمایت می شوند، احساس آرامش و اطمینان بیشتری می نمایند.
بعد از تولد همین که طفل بتواند با اطمینان تغذیه درون روده ای را تحمل نماید، یعنی زمانی که با فعالت نرمال، هوشیاری، مکیدن، گریه کردن مشخص شد باید به زودی تغذیه آغاز شود تا ضمن عبور از حالت جنینی به زندگی خارج رحمی متابولیسم نرمال و رشد ادامه پیدا کند تا پیوند مادر با طفل افزایش یابد و خطرات هیپوگلیسمس(کاهش قند خون)،هیپرکالمیا(زیادی پتاسیم خون)، هیپربیلیروبینمیا(افزایش بیلیروبین در خون)وآزوتمیا(وجود ترکیبات ازت دار در خون) کم شود. در نتیجه تغذیه ی خیلی زیاد یا خیلی کم طفل اشتباهاتی صورت می گیرد. دریافت کم مایعات، بویژه در محیط های بسیار گرم ممکن است منجر به تب کم آبی(تب دهیدراتاسیون) گردد. بیشتر اطفال شیر خوردن را کمی بعد از تولد از پستان مادر شروع می کنند و بقیه ی ظرف 4 تا 6 ساعت پس از تولد تغذیه را آغاز می نمایند. هر سوالی که درباره ی تحمل تغذیه ای کودک پیش می آید به خاطر شرایط جسمانی یا عصبی کودک است، تا زمانی که نوزاد به دقت ارزیابی نشده باشد باید از شیر دادن آن خودداری نمود و احتمالا می وان از میعات تزریقی یا دیگر روش های تغذیه ی روده ای استفاده کرد. مادرانی که مایلند شیر دادن را از اتاق زایمان شروع نمایند،و بعد از آن براساس نیاز طفل ادامه دهند می باید مورد حمایت قرار گیرند. جایگزین شیر فورمولا یا شیر مادر هر سه تا چهار ساعت در روز و شب توسط مادر به نوزاد داده می شود. اطفالی که به طور مصنوعی تغذیه می شوند اید در اولین تغذیه آب استریل دریافت دارند، زیرا وقتی که این آب را برگرداند ند و مقداری از آن بر اثر تنفس وارد شش ها شود احتمال کمتری برای تحریک مجاری تنفسی وجود خواد داشت.
تغذیه شیرخواران احتیاج به تفسیر عملی از نیازهای تغذیه ای خاص و حدود بسیاری متغیر اشتهای نرمال بچه و رفتار آن در قبال غذا دارد. زمان لازم برای تخلیه معده طفل ممکن است از یک تا چهار ساعت یا بیشتر متفاوت باشد، بنابر این انتظار می رود تفاوت قابل ملاحظه ای در اشتها ی اطفال به غذا در اوقات مختلف روز و جود داشته باشد. کمال مطلوب آن است که برنامه ی شیر دادن بر اساس «خود تنظیمی » معقول باشد. پیشبنی می شود تفاوت در فاصله زمانی بین شیردادن ها و مقدار شیری که در هر وعده باید به کودک در چند هفته ی اول در ضمن برقراری برنامه خود تنظیکمی وجود داشته باشد.در یک ماهگی بیشتر از 90درصد اطفال برنامه ی مناسب و انصافا منظمی برقرار خواهند کرد.
ئر پایان اولین هفته  ی زندگی اغلب شیرخواران سالمی که با بطری شیر می خورند، 6 تا 9 بار در 24 ساعت شیر خواهند خورد. بعضا از بچه ها در یک وعده شیر خوردن مقدار کافی شیر دریافت خواهند کرد تا تقریبا برای 4 ساعت بعد نیاز ی به تغذیه نداشته باشند.بچه هایی که کوچکترند یا آن هایی که تخلیه ی معده یشان زودتر انجام می گیرد، در حدود هر 2 تا 3 ساعت یک بار شیر خواهند خورد.اطفالی که از شیر پستان مادر تغذیه می شوند، اغلب مایلند فاصله ی بین شیر خوردن آن ها کوتاه تر باشد. بیشتر نوزادانی که دوره ی جنینی را به طور کامل گذرانده اند به سرعت دریافت خود از 30 میلی لیتر تا 80-90 میلی لیتر هر 3 تا 4 ساعت در چهار تا پنج روز افزایش می دهند. تغذیه نوزاد را هنگامی میتوان رضایتبخش تلقی کرد که وزنش در 5 تا 7 روز کم نشده باشد و در ظرف 12 تا 14 روز اضافه وزن پیدا کرده باشد. بعضی شیرخواران بعد از 3 تا 6 هفتگی برای شیر خوردن در نیمه ی شب بیدار نمی شوند. بعضی هم ممکن است هر گز در نیمه ی شب شیر نخورند.تعداد زیادی از بچه ها شیر خوردن اواخر شب را در بین 4 و 6 ماهگی نخواهند پذیرفت و با سه وعده در روز از 9 تا دوازده ماهگی راضی خواهند بود. با این حال نیازهای تغذیه ی فردی کودکان متفاوت است و نباید انتظارداشته که یک کودک با الگوی طفل دیگر سازگار باشد.
لازم به یادآوری است که گریه ی اطفال می توانند به دلایل دیگری غیر از گرسنگی باشد و نباید هر وقت که کودک گریه کرد به او شیر داد. بضی اطفال آرامند، بعضی بیش از حد فعالند و بعضی تند خو می باشند. اطفال مریض غالبا میلی به غذا ندارند. اطفالی که بیدار می شوند و پشت سر هم گریه می کنند ممکن است در فواصل کوتاه در هر وعده شیر کافی دریافت نکرد ه باشند و یا احتمال به خاطر علل دیگری غیر از گرسنگی ناراحت باشند، مانند این که بیش از اندازه لباس داشته باشند یا قولنج داشته باشند یا خودشان را آلوده و خیس کرده باشند یا از لحاظ کهنه ها و لباس ناراحت باشند یا هوا بلعیده باشند.
گاهی اوقات همه ی ناراحتی بچه از گرما و سرمای محیط یا بیماری است.
بعضی از بچه ها برای جلب توجه کافی  و یا بیشتر گریه می کنند، در حالی که بعضی دیگر از نوازش کافی مادر محرومند و در نتیجه خونسرد یا بیعلاقه می شوند، بعضی اطفال را به سادگی می توان نگه داشت.بچه هایی که پس از برداشتن یا نگه داشتن از گریه باز می ایستند، معمولا نیازی به غذا ندارند، ولی آن هایی که پس از برداشتن و نگه داشتن و ارائه غذا به گریهی خود ادامه می دهند، باید برای یافتن علل دیگر ناراحتی به دقت ارزیابی می شوند. این عادت که برای آرام کردن و  فرونشاندن تمامی گریه های طفل از شیردادن ها ی مختصر و پشت سر هم و یا بغل کردن و شیر دادن استفاده می کنند نباید ادامه یابد.
با این حال آنطور که بیان شد مزایای ارضای نیازهای گرسنگی واقعی طفل متعددند:نیازهای فیزیولوژیکی دفعتا بروز می کنند، کودک یاد نگرفته است که گریه ی طولانی و ناراحتی اش با شیرخوردن همراه سازد، و طفل احتمالا کمتر تجربه های کم خوردن مانند جرعه جرعه خوردن شیر و یا دریافت مقادیر کم غذا در دفعات مکرر را نشان میدهد تغذیه ی اطفال به زودی تحت برنامه منظمی در می آید و خانواده می تواند کار عادی خود را دوباره از سر گیرد. اگر چنین نشد می توان تغذیه ی انفرادی یا برنامه ی غذایی تمام روز کودک را ردامه داد یا حتی الامکان برای جلوگیری ار برخورد با فعالیت های ضروری خانواده به تاخیر انداخت.
بعضی از مادران ممکن است اهداف «خود تنظیمی» کودک را درک نکنند، بعضی از آن ها دستورات پزشک را بد تفسیر می کنند وبعضی هم ممکن است نتوانند خودشان را با رژیم غذایی طفلشان سازگار نمایند. احتمالا پرستار با علاقه و دلسوز و یا والد اجباری  بهتر می توانند با ایجاد محیطی ویژه برای فعالیت های طفل عمل نمایند.
برای مادری که اولین فرزندش را بدنیا آورده است، دوره ی پس از زایمان غالبا دوره ای همراه با دلواپسی فراوان و عدم امنیت می باشد، که ممکن است موقتا تحت تاثیر مسؤلیت های مادری قرار گیرد. تا هنگامی که مادر مطمئن شود که میتواند وظایف مادریش را به تنهای انجام دهد، پرستاران و اطرفیشان باید از او حمایت کرده و دلجویی نمایند. توقف کوتاه مادر در بیمارستان باعث می شود که بقدر کافی راهنمایی نشود باید وقت اضافی برای بررسی سئوالاتی که انجام نگرفته اند و همچنین برای ملاقات های پربار مخصوصا بلافاصله بعد از مرخص از بیمارستان در نظرگرفت. در جلسات ارشادی که تشکیل می شود، پزشک باید بهمراه پدر و دیگر اعضای خانواده شرکت داشته باشند. شناخت شخصیت ها و انتظارات والدین کودک در کمک به از بین بردن مشکلات بدنی و روانشناسی که در تغذیه اطفال متمرکز شده اند تأثیری ندارد. عدم تفاهم و ندانم کاری ها در مورد رژیم غذایی و نیازهای سلامتی اطفال و کودکان اغلب اساسی، برای روابط غیر نرمال والد-کودکند، که میتوان با مشاره مناسب از آن اجتناب نمود.
 


طبقه بندی: عمومی، 


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 9 مرداد 1387 توسط ابراهیم قادری


درباره وبلاگ
جستجو
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
نويسندگان
موضوعات
پيوند ها
پيوندهاي روزانه
آمار سايت